SANZHAR – Aruym-ai -

Айда ярымай
Сұлықтығын сенің ай-ай қаруына
Айрай, арумай
жанымды ергеліппен бауыра балуына
Арумай, арумай
солуық сен ұлтаруңай, қаруңай
Құшегенің көздерің мен өзіңе қашық еткен күлгенің
Тауыстың әзіңеді сон дайын еткен
Есім кеткен шашыңа бұйра ерген
Шабытым шексіз екен, есіңе әлсіз екен
Егер өміргі таразып олса
нағы сылуылық өлшейтін
Сенің өзіңді басы бозу ғамын сылудудым күші жетпейтін
Сен мен үшін тәттәтісің
ақылдай тазы аппа құсым
Тағдырға жазылған күл болып ашылған
жауымнан жасырған орсал түсім
Тасқымнан құтқарады мені сен ғана
К*ан сөзіме қара
Айтқан арумай, сұл ұлықтеген сенің ай-ай қаруыңай
Айрай, арумай
жанымды ер келіппен бауыра балуыңай
Арумай, арумай
сұл ұлықтенің арумай, арумай
Дегені бола берген өзі үйінің еркесі
Бүгіндер келеп тұрып қырсығатын ертесі
Талғазыра кетерем әттен тұны*ылықтарын
жүректі жылыттады
Оқушы кезімді тақтаға шықандай
Сөзімді ұмытамын
Өмір қызықтарын, бірге көріп әрін
Жылайық, құлайық, күлейік, тұрайық
бақытты болайық жаным
Айда ярумай
солуық бенім сенің ай-ай қаруыңыз
Айдай арумай
жанымды ергеліппен бауыра балуыңыз
Арумай, арумай
солық сенің арумай, арумай, арумай
солуқ сенің қаруымнай, қаруымнай
Арумай, арумай
ерекенік сенің қаруымнай, қаруымнай