Dlej - Eshikni Yopdim

Eshikni yopdim.
Bir bor tortdim.
Yopiq edi.
Yo'lga tushdim.
Uch qadam yurdim.
Orqaga qaradim.
Rosta yopdimmi?
Qaytib tekshirdim.
Bir marta,
ikki marta.
Yopiq.
Lifga tushdim,
yana o'yladim.
Kalit qayerda? Cho'ntagimda.
Chap cho'ntak, o'ng cho'ntak, yam chap.
Kalit shu yerda,
shu yerda.
Uch marta,
to'rt marta,
besh marta.
Yana nima?
Ishga yuborgan xatimni qayta ochib o'qidim.
Bitta so'z, bitta raqam, yana boshidan o'qidim.
Olti, yetti, sakkiz, to'qqiz.
Tekshirganim sayin nega ko'nglim tinchimas edi?
O'ninchi bor qaraganimda yangi shubha tug'ilardi.
Yetar.
Eshik yopiq. Kalit menda.
Xat yuborildi.
Endi yo'q.
Bo'shaxona qaytib qormadim.
Cho'ntagimni ham sanamadim.
Ikkita daror qilgan joyimda
o'zimga ishonib davom etdim. Ertasi eshikni yopdim.
Bir bor tortdim.
Yopiq edi.
Tamom. Bir marta bilish yetgan joyda
o'n marta shubha nega kerak?
Ishonchan ba'zan shundan boshlanar.
Tekshirib bo'lgach,
qo'yib yuborishdan.